Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

ΜΙΑ EXTREME ΕΜΠΕΙΡΙΑ

8,9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΔΕΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΠΙΟ EXTREME ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.
ΘΕΑΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΡΑΒΡΕΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΔΥΗΜΕΡΟ ΑΓΩΝΑ SUPERCROSS ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΟΠΩΣ ΤΟ FREESTYLE MX ΜΕ ΜΕΓΑΛΗΤΕΡΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ ANDRE VILLA, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ DRAKE McELROY ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΝΟΝΤΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΚΤΟΞΕΥΣΑΝ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΑ ΥΨΗ.
Η ΒΡΑΔΙΑ ΔΕΝ ΤΕΛΙΩΣΕ ΦΥΣΙΚΑ ΕΔΩ ΑΛΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΟΙ BMXers ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΡΙΑΝΟΙ MX ΠΡΟΤΑΘΛΗΤΕΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΜΕΘΑΥΡΙΑΝΟΙ ΚΑΘΩΣ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟΣΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΟΪ ΤΟΥΣ . ΜΙΚΡΟΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ...... ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ  ΘΑΡΟΥΣ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ - ΑΠΟ 3 ΜΕΧΡΙ 10 ΕΤΩΝ - ΜΟΤΟΚΡΟΣΑΔΕΣ ΞΕΣΙΚΩΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ .
ΠΑΡΤΕ ΕΝΑ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΥΗΜΕΡΟ ΜΕ 2 ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟ FREESTYLE SHOW.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Όταν ο Δημιουργός αποφασίσει οτι το σχέδιο θέλει αλλαγές....

Κυριακή μεσιμερο-απόγευμα και αποφασίζουμε με το φίλο και αδελφό strgyzf να πάμε βολτούλα μικρή για να χωνέψουμε (τα παϊδάκια του strgyzf)...
Φτιάχνει ο καιρός βλέπετε και επιβάλλονται βολτούλες για να ξεπιανόμαστε .
Για κανένα 2ωρο το πολύ υπολογίζαμε μαζί με τα πίγεναι-έλα.
Ξεκινώντας από το ρέμα του Λευκόνα και ανεβαίνοντας για Μετόχι λέγαμε να βγούμε Βούτες και μετά να κατηφορίσουμε για Αϊ Γιώργη, ξεκινάμε όλο φόρα και με πολύ όρεξη .
Όταν όμως πριν από μια εβδομάδα έχει ρίξει το νερό που θα έριχνε όλο το φθινόπωρο και το  χειμώνα μαζί τα ρέματα και οι όχθες έχουν αλλάξει δραματικά.
Τα ρυάκια έχουν γίνει ποταμάκια και τα αυλάκια έχουν μεταμορφωθεί σε χαράδρες.
Τα περάσματα έχουν χαθεί είτε από τη βλάστηση είτε από το νερό που έχει παρασύρει χώματα και πέτρες και έχει αλλάξει όλη τη δομή και τη μορφολογία του εδάφους.
Με το που φτάνουμε στη γούρνα πάνω από το Μετόχι, κατεβαίνουμε την κατηφόρα για τις Βούτες, καλά που δεν κατεβήκαμε με φόρα, ακόμα εκεί θα ήμασταν. Άλλο έδαφος τελείως. 
Στο πρώτο ποτάμι που συναντήσαμε ήταν και το πρώτο κόλλημα.
Εκτός που το νερό είχε βαθύνει το πέρασμα κατά ένα μέτρο είχε κατεβάσει και ένα ογκόλιθο περίπου ενός μέτρου μέσα στην κύτη του.
(δεν βαριέσαι, εδώ είναι τα ωραία του enduro) λέμε......
Το περνάμε βοηθώντας ο ένας τον άλλο.
επόμενο εμπόδιο σε 20 μέτρα.(φωτο)
Πάλι με τη βοήθεια ο ένας του άλλου και βλέποντας να μην κάνουμε ο ένας τα λάθη του άλλου το ξεπερνάμε και αυτό.
Εκεί βέβαια άρχισαν να μυρίζουν κάτι φρέσκο-φαγωμένα παϊδάκια αλλά ας μην σταθούμε εκεί.
Μικρή στάση για νεράκι και ξεκινάμε πάλι.

Επόμενη δισκολία..... 15 μέτρα μετά...(φωτο)


Τα αυλάκια που είπαμε στην αρχή....
Βλέποντας οτι θα ήταν πολυ δυσκολο να το ανεβουμε ολο αυτο αποφασιζουμε βλοεποντας οτι ειχε κορδελες με χαραγμενη διαδρομή να ακολουθήσουμε αλλη διαδρονη (γαμγρμνγξθκβληηψδη).
Τι το θέλαμε;;; 
ε;
Γιατί;
Που να ξέραμε ότι αυτές οι αλλαγές που είχαμε δει μέχρι τώρα δεν ήταν τίποτα σε αυτά που έπονταν;
Όσο κατεβαίναμε το ποτάμι τόσο περισσότερο προσπαθούσαμε να βρούμε πατήματα.
Τα περάσματα είχαν χαθεί απο το νερό που είχε κατεβάσει η βροχή. Σε μερικα σημεια  εριχνα τη μιχανη και κατεβενα μετα και συνέχιζα .

Σε ένα σημείο όμως εκει που λέγαμε οτι δεν μπορεί να έχει και άλλο.... τα είδαμε όλα...
Όχι ρε ... δεν γίνετε αυτό.... 
-Δεν πάει άλλο , έχει καταρράκτη μετά .
-Τώρα;
-Τα αφήνουμε εδώ και τα παίρνουμε με ελικόπτερο;
-;;;;;
Αυτά είναι τα ωραία του enduro.
Δεν το μετανιώσαμε καθόλου την όλη φάση.
Η ομορφιά της φύσης μας είχε περικυκλώσει. 
Ήμασταν μέσα στο ποτάμι περιτριγυρισμένοι απο δέντρα και τους ήχους της φυσης και το μόνο που δεν είχαμε ήταν δύναμη για να συνεχίσουμε και σήμα στο κινητό για να ειδοποιήσουμε καποιον να ερθει να μας παρει.
Αυτά ειναι τα ωραία του enduro ξαναλέω.


Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Π/Σ/Κ για κανα-μπανάκι.....


Μεσημεράκι Παρασκευής μετά το κλείσιμο της αγοράς μιας και είχε φύγει όλη η πόλη για να δροσιστεί είπα και εγώ να την κάνω χωρίς να περιμένω το βράδυ, μιας και θα ήταν νέκρα από κόσμο.
Περιττό να πω ότι το απογευματινό μπάνιο ήταν όλα τα λεφτά.
Ζέστη η θάλασσα από τη κάψα όλης της μέρας και μετά φραπεδιά μαζί με τις αγάπες της ζωής μου.
Για να καβαλήσω μηχανή δεν το συζητάμε,- για βόλτα στα βουνά- γιατί το έκανα το λάθος πριν από ένα μηνά που είχε πάλι 37-38 βαθμούς και την πατήσαμε μαζί με το φίλο μου το Θωμά.
Μέσα το ποτάμι μόνο τα πόδια δροσίζονταν από το δροσερό νερό που έρεε στο ποτάμι.
Από τους αστραγάλους και πάνω Ο Βρασμός . Τα κράνη βγάλσιμο , κατέβασμα από τις μηχανές και βουτιά στο ποτάμι για να σβήσει η κάψα. Μετά από αυτό επιστροφή δεν υπήρχε , βουρ να ανέβουμε το ποτάμι για να βγούμε και σε κανένα ξέφωτο για να μας φυσήξει λίγο το αεράκι.
Κάποια στιγμή καθώς είχαμε βρει ρυθμό αισθάνομαι ότι το πίσω μέρος τις μηχανής κούναγε αδικαιολόγητα. Σταματάω άλλα ο Θωμάς συνεχίζει στο ρυθμό που είχε πιάσει.
Εγώ βλέπω ότι , όχι μόνο είχα πάθει λάστιχο (φουιτ) που λένε και οι Σερραίοι αλλά κοντεύει να ξεζαντάρει κιόλας.
Βάρος εμπρός και βουρ στον ανήφορο ........
Βλέπω το Θωμά απορημένο για την καθυστέρηση ....
- Για δες πίσω λέω
- Ωχ , και το χειρότερο είναι τώρα.
- Το θυμάμαι .....(γμ..το...γρ..που....να.....)
Τελικά ανεβήκαμε στη γούρνα με το ζαντολάστιχο να πετάει ότι του είχε απομείνει από μέσα και από έξω.
Λίγο erergy drink , νερό και προς τα κάτω .
Άντε να δροσίσει λίγο για να ξανά βγω βουνό.
Μέχρι τότε μπανάκια ...
Άντε καλά μπάνια σε όλους.

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

μια βόλτα = μια ανάσα και μισή

Όταν μια βόλτα στο βουνό ( περίπατος, με ποδήλατο, με μοτοσυκλέτα, με ότι έχει κανείς ρε αδερφέ)
μπορεί να σου δώσει την ώθηση να έχεις την όρεξη να λες ότι αναπνέω, τότε επιβάλετε να κάνεις κάτι παρόμοιο πιο συχνά, για να μπορείς να το μεταδόσεις και στους άλλους αυτό το συναίσθημα.
βλέπεις , ακούς, νιώθεις την ομορφιά της φύσης , λες ότι αποκλείεται ο Θεός να είχε τόσα πολλά κέφια όταν έφτιαχνε τη φύση και να βαριόταν όταν έφτιαξε τον άνθρωπο.
Μήπως εμείς έχουμε χαλάσει τη ζωή μας επειδή δεν αναγνωρίζουμε ότι στο κάτω- κάτω φιλοξενούμενοι είμαστε σε αυτό το οποίο ζούμε και μας το έχουν δώσει για να το αξιοποιούμε και όχι για να το καταστρέφουμε.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ξυπνήσουμε το πρωί ας ευχαριστήσουμε το Θεό που έφτιαξε την φύση, τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας και αγαπάμε και μας αγαπάει για το ότι υπάρχει για να μπορούμε να εκφράζουμε τις όμορφες σκέψεις που έχει ο καθένας μας για να ομορφύνουμαι περισσότερο αυτό που μας έδωσε ο Θεός και οι άλλοι προσπαθούν να μας χαλάσουν.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

like father n' son






















"like Father N' Son"
Όπως στη ζωή έτσι και στη μοτοσικλετιστική "ζωή" 
όλοι χρειαζόμαστε και έχουμε χρειαστεί 
κάποιον για να μας δείξει πως να περπατάμε.
Όσο και να έχω τι θέληση να περπατήσω μόνος χωρίς να με βοηθήσει κάποιος...
 "για αρχή βέβαια" ποτέ δεν θα μπορούσα να περπατήσω σωστά .
Ευχαριστώ για την βοήθεια όσους με βοήθησαν και συνεχίζουν να με βοηθούν και ελπίζω κάποια μέρα να τους το ανταποδώσω.
.......Fu Rizos

manualz

βρήτε τα manuals από τη μοτοσυκλέτα σας εδώ και αν δεν υπάρχει ζητήστε το
YAMAHA

KTM

APRILIA